Het vinden van een passende job is niet altijd evident, en zeker niet voor wie slechthorend is. Na een aantal omzwervingen vond Astrid Pots (37) een werkplek waar ze zich écht thuis voelt. ‘Ik heb geweldige, begripvolle collega’s die veel moeite doen om goed te communiceren. Zeker nu, in coronatijden, is dat bijzonder fijn.’
‘Ik ben slechthorend geboren. Wat er precies misliep, zullen we nooit weten. Misschien is het een gevolg van de medicatie die ik als prematuurtje kreeg om me in leven te houden – ik kwam ter wereld na 26 weken zwangerschap – of van het geluid van al die maanden in de couveuse. Mijn gehoorzenuw bleek in ieder geval zwaar beschadigd. Tot aan het vijfde leerjaar ging ik naar een gespecialiseerde school. Gelukkig heb ik me daar nooit gevoeld. Pas toen ik de overstap maakte naar het ‘gewone’ onderwijs, voelde ik me thuis. Hoe gek het misschien ook klinkt, met goed horende mensen klikt het vaak beter dan met slechthorende of dove mensen.’
Met de ene beter dan met de andere
Sinds mijn 2,5 draag ik hoorapparaten. Zonder voel ik enkel trillingen, maar ook met mijn apparaten loopt het niet altijd perfect. In een 1-op-1 gesprek hoor ik goed, maar in groep kan ik moeilijk volgen. Ook radio luisteren of tv kijken zonder ondertiteling gaat niet. Dan vang ik eerder wat woorden op, maar mis ik de context. Ik weet natuurlijk niet hoe het anders zou zijn, maar voor mij voelt het alsof ik nooit echt alles perfect gehoord heb.
Communiceren lukt met de ene vlotter dan met de andere. Sommigen vinden het niet erg om bepaalde woorden of zinnen te herhalen, anderen tonen het niet expliciet, maar vinden het lastiger. Mensen staan er niet altijd bij stil. Ik laat hen uitpraten en probeer achteraf te vragen wat er gezegd geweest is.
Geen stress
Op het werk heb ik intussen mijn draai gevonden. Na een aantal verschillende jobs weet ik intussen wat me wel en niet ligt. Zo hou ik niet van veel stress. Toen ik na enkele jaren als administratief bediende in een bedrijfsrevisorenkantoor de switch maakte naar een commerciële functie in een bank, werd de druk me te groot. Ik hou van het contact met klanten en help hen graag bij het vinden van de beste oplossing. Maar met de sturende verkoopscultuur en de salesobjectieven had ik het moeilijk. Ik gaf mijn ontslag en en startte op de afdeling logistiek bij een ziekenfonds. Een mismatch, want uit het repetitieve werk haalde ik geen plezier.
Solliciteren
Ik vermeld mijn gehoorproblemen meestal niet in mijn CV, maar vertel het aan het begin van een sollicitatiegesprek. In coronatijden was solliciteren extra uitdagend. Zo herinner ik me een interviewer die niet bereid was om even zijn mondmasker omlaag te doen, ook al was er een grote afstand tussen ons. Hoewel het zonder mondbeeld extreem vermoeiend was, lukte het gesprek gelukkig nog relatief goed. Of en hoe zwaar mijn gehoorprobleem uiteindelijk doorweegt, kan ik zelf moeilijk inschatten.
Ik ben vooral blij dat ik intussen een erg fijne job vond. Sinds november vorig jaar werk ik in het ASZ Aalst, op het medisch archief. Misschien klinkt dat wat eentonig, maar ik ben heel blij met mijn keuze. Ik ervaar geen stress en de sfeer op onze dienst zit goed. Ik heb geweldige, begripvolle collega’s die echt moeite doen om goed te communiceren. Zeker nu, in coronatijden, is dat bijzonder fijn. Om goed met elkaar te kunnen praten, moet ik kunnen liplezen. Dus zetten mijn collega’s – op veilige afstand – hun mondmasker af. Dat apprecieer ik.
Meestal nemen mijn collega’s de telefoon op, maar als zij er niet zijn, ben ik zeker niet bang om het zelf te doen. Het kan natuurlijk gebeuren dat het gesprek wat stroever loopt omdat ik de stem van de andere niet gewoon ben. Bellen met familie en vrienden verloopt vlotter, maar soms moet ik ook hen vragen om het nog eens te herhalen.
Alerter
Mijn slechthorigheid hoort bij mij. Het heeft geen zin om het te verdoezelen. Met wederzijds begrip en respect, komen we al een heel eind. Privé en op het werk.
Mijn gehoorprobleem maakt me vaak ook alerter. Zo ik zie ik soms beter hoe mensen zich gedragen. Ik kan non-verbale lichaamstaal sneller lezen. En ook in geschreven tekst zal ik de fouten sneller oppikken. Het lijkt alsof ik die vaardigheden extra sterk zijn omdat ik me niet altijd moet focussen op mijn gehoor. Toch hoop ik dat de technologie van hoorapparaten er in de toekomst nog op vooruitgaat, zodat ik makkelijker kan deelnemen aan gesprekken. Dat blijft wat afwachten. In december mag ik opnieuw testen doen voor andere apparaten. Elke 5 jaar heb ik recht op nieuwe. Spannend!’
Ontvang onze nieuwsbrief vol tips en boeiende artikels
Wil jij graag op de hoogte blijven van het laatste carrière-advies? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en ontvang wekelijks nuttige tips voor je carrière.