Wie anders kan ons daar meer over vertellen dan partners die dit dagelijks aan den lijve ondervinden? We vroegen vier koppels naar hun ervaringen als koppel én collega’s.
Een stiekeme boel
Bij twee van de vier koppels die we interviewden, sloeg de vonk over op de werkvloer. Zij waren dus éérst collega’s en werden dan een koppel.
“Dat was niet evident,” vertelt Sylvie, die ‘haar’ Jan 18 jaar geleden leerde kennen op de dienst boekhouding van CM Midden-Vlaanderen. “Het was een beetje een stiekeme boel in het begin, omdat de bedrijfspolicy het eigenlijk niet toelaat om als koppel op dezelfde dienst te werken. Maar een prille relatie wil je natuurlijk nog niet onmiddellijk openbaar maken.” Sylvie en Jan slaagden erin hun relatie een half jaar verborgen te houden, maar moesten toen toch open kaart spelen. Sylvie veranderde vervolgens van dienst en van verdieping.
Te dicht op elkaar
Marit en Rinus* werkten als webdevelopers in een reclamebureau nauw samen aan projecten toen ze na een tijd merkten dat ze elkaar toch leuker vonden dan gewoon collega’s. Ze begonnen dus een relatie, en bleven nog een hele tijd bij dezelfde firma werken.
Toch vonden ze het geen optimale situatie om én collega’s én partners te zijn. “Je zit uiteindelijk té dicht op elkaar, ziet elkaar té veel en neemt je relatie mee naar het werk of omgekeerd. Dan is het tanden bijten en een nieuwe job zoeken – of een nieuw lief, maar wij kozen liever voor dat eerste,” lachen ze.
Na 13 jaar plots collega’s
Toch kiezen sommigen er bewust voor om aan de slag te gaan bij de werkgever van hun partner. Zo ging het ook bij Ilse en Gino, die beiden bij een groothandel in land- en tuinbouwproducten werken. Ilse was er al 13 jaar aan de slag toen echtgenoot Gino haar collega werd. “Ik werkte bij mijn vorige werkgever in een ploegensysteem en dat nachtwerk begon zwaar te worden,” vertelt Gino. En Ilse vult aan: “Blijkbaar had mijn bedrijfsleiding dat horen waaien én waren ze net op zoek naar een nieuwe magazijnier. Ze hadden toen eerst met ons allebei een gesprek of we het wel zouden zien zitten om voor dezelfde werkgever te werken.”
Niet over één nacht ijs
Gino en Ilse dachten grondig na over hun beslissing en gingen niet over één nacht ijs. Vandaag zijn ze nog altijd tevreden met hun beslissing, want ze ondervinden geen minpunten van hun werksituatie. Ze vermoeden dat dat onder meer komt doordat ze totaal verschillende uurroosters hebben en ook elk apart naar het werk komen. Een voordeel is dan weer dat “als we over het werk praten, we meteen weten over welke collega’s het gaat.”
Blink uit in je job
En ook Waldo en Sara ondervinden geen minpunten van het delen van hun werkgever. Ze werken beide voor dezelfde gemeente, maar wel op een verschillende dienst. Ook zij zien elkaar nooit op de werkvloer. “Als je partner het reilen en zeilen bij de werkgever zo goed kent, kan je elkaar ook beter helpen als er moeilijkheden zijn. We raden wel aan om thuis niet té veel over het werk te praten.”
Sylvie geeft nog als tip mee om uit te blinken in je job, onafhankelijk van je partner. “Collega’s moeten je zien als individu en niet als ‘partner van’. Gedraag je op het werk ook echt als collega’s.” En Ilse beaamt: “Een buitenstaander op het werk zal niet weten of zien dat wij een koppel zijn. En dat is goed ook.”
*Marit en Rinus zijn schuilnamen.
Ontvang onze nieuwsbrief vol tips en boeiende artikels
Wil jij graag op de hoogte blijven van het laatste carrière-advies? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en ontvang wekelijks nuttige tips voor je carrière.