Profvoetbal én fulltime werken: deze Red Flames doen het

Wij interviewden Red Flames Aline Zeler & Lenie Onzia.
De doorsnee Rode Duivel verdient 200.000 euro per week. Maar sommige profvoetballers combineren hun voetbalcarrière noodgedwongen met een fulltime job …

 

Onlangs lazen we in verschillende media wat de Rode Duivels kunnen verdienen op het WK in Rusland. Duizelingwekkende bedragen voor een gewone sterveling, maar ook voor sommige andere profvoetballers. Zij combineren hun voetbalcarrière – vaak noodgedwongen – met een fulltime job.

 

Rode Duivels verdienen zo’n 200.000 euro per week

Winnen we straks het WK in Rusland, dan ontvangt elke Rode Duivel 445.000 euro. Een duizelingwekkend bedrag voor een gewone sterveling. Maar voor de spelers van onze nationale ploeg – die makkelijk 200.000 euro per week verdienen – is het peanuts. Niet elke topvoetballer kan echter rekenen op zo’n hoog salaris. In het programma Op één zag je bijvoorbeeld hoe de spelers van Gibraltars nationale ploeg een fulltime job combineren met de trainingen voor internationale wedstrijden.

Hetzelfde geldt voor sommige van onze eigen Red Flames, het Belgische vrouwenvoetbalelftal. Aline Zeler en Lenie Onzia bijvoorbeeld. Ze spelen mee in de Belgische competitie, verdedigen ons land met de Red Flames tijdens internationale wedstrijden en combineren dat ook nog eens met een job.  

   

“Vertrek om 7u30, thuis om 22u30”

Aline Zeler (35), kapitein van de Red Flames. In 2016 behaalde ze brons bij de eerste uitreiking van de Gouden Schoen voor vrouwen, vorig jaar speelde ze haar honderdste interlandwedstrijd en dit seizoen speelde ze met haar vorige club RSC Anderlecht kampioen.

Maar als vrouwelijke voetbalspeelster kan Aline Zeler niet leven van het voetbal. Haar trainingen combineert ze daarom met twee halftijdse jobs.

 

 

Andere meisjes kansen bieden

“Mijn studies Bachelor Lichamelijke Opvoeding combineerde ik al met voetbal, daarna heb ik – naast mijn voetbaltrainingen ’s avonds – altijd fulltime gewerkt. Sinds 2015 zet ik me als sportverantwoordelijk bij de ACFF (nvdr: de Waalse tak van de Voetbalbond) halftijds in voor de ontwikkeling van het vrouwenvoetbal in Wallonië. Daarnaast geef ik vier keer per week twee uur voetbaltraining aan de topsportschool voor meisjes in Luik.

Zelf speelde ik tot voor kort bij RSC Anderlecht, waardoor ik heel vaak onderweg was. Ik woon in Waver, geef les in Luik, mijn bureau is in Tubeke en voor de trainingen moest ik in Anderlecht zijn. Dat waren veel kilometers en veel files. ‘s Ochtends vertrok ik om 7u30 en ik was pas thuis om 22u30. Nu ik overstap naar PSV Eindhoven, win ik op dat vlak wat tijd. Ik doe het dus niet uit financiële overwegingen, maar om wat meer tijd over te houden voor mijn gezin. Mijn werkschema blijft weliswaar zwaar, maar ik doe het graag. Dat ik andere meisjes kansen kan bieden, maakt het de moeite waard.

 

Zonder job geen zekerheid

“De voorbije twee jaar zijn veel Belgische speelsters naar het buitenland getrokken. In landen als Frankrijk, Duitsland, Groot-Brittannië of Nederland verdien je als voetbalster wel genoeg om van je sport te leven. In 2010 – ik was toen 27 – kreeg ik ook de kans om bij Hamburg, een Duitse topploeg, te tekenen. De voorwaarden waren ideaal, ik zou drie dagen daar trainen en in België blijven lesgeven.

Maar op school was ik niet vastbenoemd, wat voor onzekerheid zorgde. Bovendien verloor de club plots een grote sponsor, waardoor er speelsters moesten vertrekken. Toen heb ik de keuze gemaakt om in België te blijven. Want wat als ik morgen gekwetst raak aan mijn knie? Dan zou ik niets anders hebben om op terug te vallen.”

 

Verlof nemen voor het EK

“Sinds 2013 zijn onze premies wat gestegen. Al zijn ze nog altijd niet te vergelijken met die van de Rode Duivels, eerder met die van een speler in tweede of derde provinciale. Maar onder andere die hogere premie zorgt er wel voor dat het niveau van het vrouwenvoetbal in België erop vooruitgaat.

Veel speelsters moeten immers verlof nemen om te kunnen trainen voor het EK. Even enkel aan voetbal moeten denken, maakt ook een enorm verschil voor de prestaties. Sinds het EK in 2017 is de omkadering beter: we hebben een goede coach en kunnen drie keer per week trainen. En als we nu een match spelen in het buitenland, zorgt de voetbalbond ervoor dat we twee dagen op voorhand ter plaatse zijn. Zo kunnen we toch wat recupereren voor we moeten spelen.”

 

“Zondag is gelukkig een rustdag”

Lenie Onzia (29). Anderhalf jaar geleden ruilde Red Flame Lenie Onzia haar contract bij FC Twente in voor een plaats bij RSC Anderlecht. Sindsdien werkt ze ook voor Voetbal Vlaanderen, waar ze coach is van de Yellow Flames, de tweede graad van de topsportschool in Leuven.

 

Minder dan een halftijds loon

Hoeveel ze exact verdienen, mogen de speelsters niet vertellen. Bij Twente verdiende Lenie in elk geval minder dan een deeltijds loon. “In het Belgische vrouwenvoetbal heb je sowieso een extra inkomen nodig. Steeds meer Red Flames trekken daarom naar het buitenland, om daar mee te spelen in de competitie. Ik maakte de omgekeerde beweging omdat ik liever nog een ander inkomen wilde naast het voetbal.

In het vrouwenvoetbal valt sowieso geen groot geld te verdienen en ik ben nu 29. Natuurlijk zou ik graag zo lang mogelijk blijven spelen, maar op een dag lukt dat wellicht niet meer. Door voetbal nu te combineren met mijn job als coach, heb ik later iets om op terug te vallen. Bovendien wil ik getalenteerde meisjes een professioneel kader bieden, want in België is dat nog niet zo goed ontwikkeld.”

 

Zwaar eerste jaar

Het eerste jaar dat ik het voetbal combineerde met een job, was heel zwaar. Intussen heb ik leren vooruitplannen en probeer ik rustmomenten te voorzien. Hoe mijn schema eruitziet? Op maandag geef ik bijvoorbeeld training van 8u30 tot 10u30, daarna ga ik zelf hardlopen of doe ik aan krachttraining. Na de middag geef ik opnieuw les van 15u30 tot 18u en daarna heb ik zelf training tot ’s avonds laat.

Tussendoor maak ik ook tijd voor onder andere administratie, overleg met andere stafleden, de school, clubs en speelsters, videoanalyses, … Zo gaat het elke dag. Gelukkig vindt de competitie plaats op vrijdagavond. Daardoor hebben we onze hersteltraining op zaterdag en is zondag een echte rustdag. Zo kan ik uitrusten voor ik aan een nieuwe werkweek begin.”

“Of ik nooit aan opgeven denk? Voorlopig zie ik het nog zitten. Andere sporters zijn ook zeven dagen op zeven met hun sport bezig.”

Vind jouw droomjob

Ben jij op zoek naar de job van je dromen? Goed nieuws: StepStone helpt jou!

Nieuwste jobs

Vind jouw droomjob

Ben jij op zoek naar de job van je dromen? Goed nieuws: StepStone helpt jou!

Start mijn zoektocht

Verder lezen

De 15 grootste knelpuntberoepen

Wil je een zekere toekomst? StepStone somt alvast de 15 grootste knelpuntberoepen op.